The Art of being a Team

In 1994 hoorde ik Player’s Ball van Outkast voor het eerst. Het zou de eerste van de vele liedjes zijn die mijn oren sierden van het nu legendarische trio producenten dat bekend staat als Organized Noize. Onlangs heb ik de documentaire The art of Organized Noize bekeken, een verhaal over het begin, succes, strijd en wedergeboorte. Een verhaal dat veel weg heeft van het verhaal van een bedrijf of een team.

Zoals elk bedrijf begon hun verhaal met een idee / droom. Een droom van betere dagen, een droom om succesvol te zijn! Binnen het team van 3, hadden ze elk hun eigen smaak, specialiteit en rol, die ze combineerden om sonische landschappen te creëren die het geluid van Southern HipHop zou vormen. Ze speelden in op elkaars sterke punten en creëerden iets unieks. Maar wat maakte dit team van producenten zo succesvol. Laten we eens kijken naar Organized Noize met behulp van de 7 kerncomponenten van de psychologie van teamwork

1 Teamidentiteit

Het verlangen van Organized Noize (en The Dungeon Family) om samen te werken was zo groot dat er een periode was waarin ze in principe woonden in het ouderlijk huis van Rico Wade. In dat huis werkten ze allemaal samen vanuit de studio in de kelder. Hier vormden ze hun geluid en vooral hun teamidentiteit The Dungeon Family. Een identiteit die ze gevoed hebben door te delen, geven en ieder op hun eigen manier laten groeien.

2 Motivatie

In de kelder hadden ze elk hun eigen rol, bepaalden ze hun doelen en bleven ze volhardend elkaar motiveren om hun doelen te bereiken. Het is duidelijk dat iedereen de aspiraties van de anderen kende en de ruimte bood om aan deze ambitie te voldoen. Zelfs als in sommige gevallen deze ambities niet direct in overeenstemming waren met waar de rest van de groep aan werkte.

3 Emotioneel bewustzijn

De documentaire laat zien hoe belangrijk emotioneel bewustzijn is voor een team. In het begin van hun reis waren Organized Noize altijd samen en bewust van elkaars emoties. Op het toppunt van hun sterrenstatus zorgde het gebrek aan goede communicatie voor verlies van het emotionele bewustzijn en daarmee voor interne strijd. Maar de band die in het verleden werd gevormd, zorgde ervoor dat Rico bewust genoeg was, om Ray Murray bij te staan en hem opnieuw te vergezellen toen hij emotioneel overbelast raakte. Dit is een voorbeeld van hoe hun emotionele bewustzijn het trio bijeenhield en zorgde voor een goed ondersteuningssysteem.

4 Communicatie

Onder “Emotioneel Bewustzijn” wordt ook het belang van goede communicatie benadrukt. De moed om te communiceren wanneer dingen niet goed gaan, is erg belangrijk binnen een team. Ray had zijn gevoelens en emoties voor zichzelf kunnen houden, maar hij koos ervoor om ze te delen. Het belangrijkste om op te merken is de reactie van de anderen. Ze handelden op deze schreeuw om hulp en zorgden ervoor dat het niet alleen werd gehoord, maar dat er stappen werden ondernomen om het probleem op te lossen.

5 Stresstolerantie

In de documentaire werden verschillende periodes benadrukt die de stresstolerantie van Organized Noize en hun naasten aantoonden. Voorbeelden van deze stressmomenten zijn het verlies van hun eerste studio en het verplaatsen naar de kelder van het ouderlijk huis van Rico Wade. Een beslissing die ook zijn moeder en zussen beïnvloedde.

Je zou kunnen zeggen dat de beste demonstratie van stresstolerantie door Organized Noize op het moment was dat ze niet meer relevant werden geacht. Van de meest gevraagde producenten naar labels die hun telefoontjes niet accepteren of bereikbaar voor hun waren. Ook het moeten aanpassen aan de huidige muziekinstrumenten en deze te mengen met hun traditionele manier van muziek maken.

6 Conflictoplossing

Het team behandelde verschillende bronnen van conflicten, conflicten die voortkwamen uit externe factoren en conflicten binnen het team.

Het conflict om te maken wat labels wensten, versus het creëren van hun eigen nieuwe geluid. Wat resulteerde in het verlies van een deal van USD 20 miljoen. Dergelijk conflicten spelen zich ook af in het bedrijfsleven, bijvoorbeeld door een service of keuzes te maken, puur omdat het werd gevraagd door een klant of zelfs door het management. Het innerlijke conflict is te zien tijdens een periode waarin Rico Wade en Sleepy Brown nauwelijks  meer communiceerden. Als  2 leden van een trio niet kunnen communiceren kan zo een conflict een team verlammen en vernietigen. Maar ze zette door en pakten toekomstige uitdagingen aan.

7 Positieve stemming

Het behouden van een positieve stemming is gemakkelijk wanneer de dingen op jouw manier gaan, maar de echte test van een team is het handhaven van deze stemming en vooruitzien wanneer de chips uitvallen. Naarmate de documentaire ten einde loopt, zie je de positieve vooruitzichten die Organized Noize gebruikt om de toekomst aan te pakken. Je ziet de moed die ze hebben door trouw te blijven aan hun geluid. Hun positieve kijk en gevoel voor humor is wijdverspreid in de hele documentaire, zelfs als het gaat over de uitdagingen waarmee ze werden geconfronteerd.

Of het nu gaat om muziek, sport of zakelijk, alle teams hebben een balans nodig van de 7 kerncomponenten. Neem de tijd en bekijk uw team en hoe u deze 7 componenten onderhoudt.

Voor iedereen die geïnteresseerd is in het verhaal van dit trio, is The Art of Organized Noize is te zien op Netflix. Ik zou het leuk vinden om te horen wat jij ervan vond en “takeaways” hebt die ik misschien heb gemist.

Reageer hieronder en deel deze blog met je familie, vrienden en collega’s!

Freestylend door het leven

Vandaag heb ik Ol Dirty Bastard’s Return to the 36 Chambers: the dirty version opgezet. Ol Dirty Bastard is mijn favoriete rapper aller tijden. Niet vanwege zijn rijmvaardigheid, maar omdat hij altijd onbeschaamd zichzelf was (we hebben nu Kanye en Joe Budden, maar die verontschuldigen zich of proberen elke verklaring te verantwoorden). Ik zette het album op om een moment van heerlijke nostalgie te ervaren en te leren van de mindset die ik in 1995 als tiener had. Ik ging “freestylend” door het leven!

Korte definitie van wat freestyle rappen, in HipHop, was circa 1995.

“Freestyle-rap, op spontane wijze ‘uitspugen’ van raps. Strikt genomen zijn dit nieuwe teksten, die de rapper ter plekke verzint en die over elk willekeurig onderwerp kan gaan.”

(Zie de volgende Wikipedia-link https://en.wikipedia.org/wiki/Freestyle_rap voor een volledig overzicht van hoe de definitie in de loop der jaren is veranderd).

Deze vorm van Freestyle zit vol met successen en mislukkingen. Je improvisatievaardigheden moesten onberispelijk zijn om het zonder “fouten” te doen. Daardoor gooiden de meesten ook een vooraf geschreven rijm erin. De 15-jarige mij was prima met alle successen en ook met alle falen die het leven op dat moment met zich meebracht. Ergens tijdens het pad van volwassen worden begon ik (zoals velen van ons) alles te doen om mislukkingen te voorkomen. Alles moest perfect zijn. De resultaten die ik aan management heb geleverd, het CV die werd gebruikt voor sollicitaties, het Linkedin-profiel, de publieke uitstraling, de perfecte partner zijn en het perfecte voorbeeld voor mijn kinderen. Ik verwachtte niet alleen perfectie van mezelf, maar ik verwachtte het ook van de mensen om me heen.

Deze denkwijze zorgde ervoor dat mislukkingen werden geïnterpreteerd als een last in plaats van een les. Het vertraagde ook dat woorden werden gezegd totdat wat zou worden overgebracht “perfect” is. Vertraagde elke beslissing, totdat alles “perfect” was. En toen tijdens een zware tijd, luisterend naar Ol Dirty Bastard’s Return to the 36 Chambers, besloot ik om meer als de tiener mij te zijn! Ik begon met freestyle rappen over de beats. Met mijn geest afgestemd op “perfectie” en het al jaren niet meer gedaan te hebben, kan ik je vertellen dat het geen erg succesvolle freestyle was. Maar in plaats van te focussen op wat er mis ging, concentreerden mijn gedachten zich automatisch op welke rijmpjes goed waren en welke aanpassingen nodig waren om de anderen te verbeteren. Ik begon mijn successen te vieren en te leren van mijn mislukkingen.

Even een paar jaar doorspoelen  en hier zit ik mijn website  te “freestylen” om deze blog op te zetten. Ik gebruik de Freestyle rap nu als één van mijn tools om anderen te helpen successen te creëren en te vieren, maar ook om hun mislukkingen te accepteren en aan te passen!

Neem contact op en ontdek hoe HipHop u en / of uw organisatie kan inspireren en motiveren!